Menu witryny

Logowanie

Wybierz wygląd

siteground-j15-70




Przeszłość
Noc zimna i słotna

"Powiało chłodem
jesień zostawiła swoje pierwsze ślady
i tylko księżyc
drwi sobie malując prześwit blady.
Noc ta pochmurna, bezgwiezdna,
posępnych widzeń krynicą jest bez dna.
Wicher drzew wstrząsa konary,
Samotny, konno w las wjeżdżam,
W płaszcz otuliwszy się szary.
Jesień — noc zimna i słotna.
W mgle zdrętwienia śpią mroczne, zasępione łany...
Ucichło we mnie wszystko, padło w mrok podziemi.
Drzwi, co w świat czucia wiodą, głucho się zawarły,
Jestem jak serce gwiazdy wystygłej, umarłej,
Gdzieś dawno przed tysiącem wieków zapomnianej.
Rozełkała się jesień łzami dżdżu mętnemi"...

Fragmenty:
„Psotny wiatr”- Małgorzata
„Zasnąć już”- Kazimierz Przerwa Tetmajer
„Noc zimna i słotna”- Henryk Heine
„Jesień”- Leopold Staff