Menu witryny

Logowanie

Wybierz wygląd

siteground-j15-70




Przeszłość
Smutny jest schyłek roku w mgieł pomroce...
"Smutny jest schyłek roku w mgieł pomroce,
Gdy wiatr jesienny zwiędłym liściem miota!
Zima jesieni skarb strwoni doszczętnie...
Krasa nie broni przed śmiercią złowróżbną. -
Umiera jesień i umiera smętnie,
O, jakże blaski twe, księżycu, straszą!
O, jakżeś dziwnie podobien żelazu!
Tak bezlitośnie zimny, niemy, głuchy,
Jakby ku tobie nie wzdychały duchy,
Lecz cię owiewał dech lodu i głazu!
O, tarczo! Stań się szybą przezroczystą
I ukaż Boga twarz za błękitami,
Który miłością spogląda wieczystą
Na świat cierpiący i czuwa nad nami!"

Fragmenty:

Adam Asnyk- "Smutny jest schyłek roku w mgieł pomroce"
Leopold Staff- "Elegia konającej jesieni"
Leopold Staff- "Sonata księżycowa"